Wielka Rycerzowa 2018

Data: 13.10.2018 r.

Wielka Rycerzowa (1226 m n.p.m.) - szczyt w masywie Rycerzowej w Beskidzie Żywieckim. Należy do Grupy Wielkiej Raczy, to tak zwany Worek Raczański. Dno Worka Raczańskiego leży na granicznym grzbiecie ciągnącym się od Wielkiej Raczy po Wielką Rycerzową, przez boczny grzbiet Małej Rycerzowej i Wiertalówkę do Muńcuła. Z dna Worka wypływają źródłowe potoki rzeki Soły. 

Żar i Kiczera – czerwony szlak 2018

Data: 18.08.2018 r.
 
Tegoroczne lato jest wyjątkowo gorące. Przy takich temperaturach nie myśleliśmy o wędrówkach. Upały wreszcie trochę odpuściły, ruszyliśmy więc ponownie w  Góry Zasolskie (Beskid Andrychowski). To rozleglejsza część Beskidu Małego. Tam, nad Jeziorem Międzybrodzkim czekał na nas Żar (761 m n.p.m.).

Hrobacza Łąka - czerwony szlak 2018

Data: 08.05.2018 r.

Hrobacza Łąka (828 m n.p.m.) leży w głównym grzbiecie Grupy Magurki Wilkowickiej. Grzbiet kształtem przypomina literę C wybrzuszającą się na zachód. Na jego południowo-wschodnim końcu znajduje się Czupel (933 m n.p.m.), najwyższe wzniesienie Beskidu Małego. Patrząc stamtąd w kierunku północno-zachodnim dojrzeć można Hrobaczą Łąkę, bardziej na prawo od niej Bujakowski Groń (749 m n.p.m.) i  Zasolnicę (556 m n.p.m.), dalej grzbiet opada do doliny Soły.

Magurka Wilkowicka i Czupel - niebieski szlak 2018

Data: 22.04.2018 r.

Beskid Mały jest niewielką grupą górską, mniej uczęszczaną przez turystów. Najwyższe szczyty ledwie przekraczają tu 900 m. Od południowego  zachodu Beskid Mały sąsiaduje z Beskidem Śląskim. Dzieli je szerokie zagłębienie, którym płynie rzeka Biała. To Brama Wilkowicka. Od wschodu granicę wyznacza dolina rzeki Skawy. Na południu styka się z Beskidem Żywieckim. Na północy opada w stronę Pogórza Śląskiego. Na dwie części obszar Beskidu Małego przecina rzeka Soła. Mniejsza, ale wyższa część zachodnia to Pasmo Magurki Wilkowickiej i Czupla. Część wschodnia leżąca za Sołą jest rozleglejsza, ale wzniesienia są tu niższe. Tę część nazywa się najczęściej Górami Zasolskimi, z głównym Pasmem Łamanej Skały.

Cienków – Barania Góra 2017

Data: 09.08.2017 r.

Gdy góry wołają – nie ma rady, trzeba się ruszyć z domu. Nawet się długo nie zastanawialiśmy nad wyborem kierunku. Od słowa do słowa – padło hasło Cienków. Stamtąd to już rzut kamieniem na Baranią. Aż się prosi, żeby zejść do schroniska na polanie Przysłop. A dalej, wzdłuż  Czarnej Wisełki, zamierzaliśmy dojść do Zbiornika, pójść obok niego w prawo, gdzie na parkingu w Czarnem można zostawić samochód.  Plan gotowy, plecaki spakowane. W drogę! Trasa to pętla o długości niespełna 26 km. Wędrowaliśmy znacznie dłużej niż podają mapy. Czas zleciał nam na robieniu zdjęć, podziwianiu widoków, było kilka postojów itp. Niespieszne wędrowanie ma swój urok, wyjątkowo nam pasowało w ten letni, piękny dzień.

Rysianka 2016

Data: 26.08.2016 r. 

Naszą wędrówkę rozpoczęliśmy w Żabnicy Skałce. Stamtąd wyruszyliśmy szlakiem widokowych hal. Główne hale to Boracza, Redykalna, Lipowska, Rysianka, Pawlusia. Szlak prowadził poniżej wierzchołków, gdzie widoczności nic nie przysłaniało. A ponieważ pogoda nam dopisała, to i popatrzeć było na co.

Pilsko 2016

Data: 20.08.2016 r.

Zapowiadano dobrą pogodę, ruszyliśmy więc w góry. Tym razem w Beskid Żywiecki, na Pilsko (1557 m n.p.m.). 

Lipowa Ostre – Skrzyczne – niebieski szlak 2016

Data: 24.07.2016 r.

Zamierzaliśmy wejść na Skrzyczne niebieskim szlakiem, posilić się, odpocząć i ruszyć dalej na Malinowską Skałę, Zielony Kopiec. Następnie przez Magurkę Wiślańską i Magurkę Radziechowską (zielony szlak) chcieliśmy schodzić do Doliny Zimnika i Ostrego. W rezerwie był jeszcze krótszy, żółty szlak. Tak na wszelki wypadek, gdybyśmy mieli nie zdążyć.

Szyndzielnia 2016

Data: 22.05.2016

Ta wędrówka była dość nieoczekiwana. Początkowo zamierzaliśmy wyjechać na górę kolejką, ostatecznie poszliśmy pieszo. Mieliśmy do wyboru czerwony i zielony szlak. Wybraliśmy ten drugi, biegnący lasem. Nie chcieliśmy iść w pełnym słońcu drogą, chociaż trochę nas ta droga kusiła. Widać ją bowiem z kolejki i już kilka razy rozważaliśmy, by wejść nią na szczyt.

Rudy wiosną 2016

Data: maj 2016 

Tegoroczne wiosenne wypady na rowerze do Rud zalicza głównie Bogdan, jeździ już jakiś czas. Razem byliśmy tam dopiero trzeci raz. Zależało nam, żeby podczas wspólnych wycieczek trochę się „rozchodzić” i przy okazji poznać nowe drogi, nowe miejsca. Maszerowaliśmy więc z kijami, a później zabraliśmy też rowery. Chodząc po lesie pokonywaliśmy po 16-20 km. Pogoda nam dopisywała, było ciepło niemal jak latem. Ostatnio znaleźliśmy trzy grzybki. Największy rósł na samym środku drogi OD KRZYŻA i każdy kto tam szedł musiał go minąć. Widocznie czekał na nas. Ucieszyliśmy się z tych grzybków, usmażone z jajkami były pyszne. Co ciekawe bardzo często spotykaliśmy też sarny i jelenie. Nigdy wcześniej ich tu nie widzieliśmy. Zwierzęta najpierw przez długą chwilę przyglądały nam się z daleka, a później czmychały między drzewa. Podobno w tutejszych lasach odbywają się polowania, ale nie orientujemy się czy to prawda. 

Na biegówkach w Rudach

Data: 22.01.2016 r.

Spadło trochę śniegu, zrobiło się biało, pojechaliśmy więc z nartami do Rud. Pogoda piękna, słońce świeciło jak na zamówienie. Szliśmy / jechaliśmy następującą trasą: PARKING W BRANTOLCE – DROGA KOTLARSKA – DROGA LUBOSOWA – DROGA BARACHOWSKA DO WIEŻY OBSERWACYJNEJ – DROGA ŻÓŁTA – UROCZYSKO ORŁY – ZIELONA KLASA – DROGA NA SZLABAN – DROGA KOTLARSKA – BRANTOLKA. To większa część dwóch połączonych ścieżek rowerowych (dolna ścieżka). Obie mają długość 23 km. My pokonaliśmy na nartach dystans około 15 km. 

Drogi w rudzkich lasach (wybrane)

Data: październik, listopad 2015

Prawie każda droga w rudzkich lasach ma swoją nazwę i numer. Tylko trzy z nich są wyasfaltowane: ZAKAZANA (do Barachowskiej), BARACHOWSKA (cała), KOTLARSKA (częściowo, około 3 km od strony Rud). Pozostałe to leśne dukty utwardzone w różnym stopniu drobnym tłuczniem. W suchy dzień są dostępne dla rowerzystów. W roboczy dzień na głównych drogach można spotkać samochody osobowe i autokary wycieczkowe, ale to raczej rzadkość. Niekiedy wycinka ogranicza dostęp do jakiegoś fragmentu lasu. Najczęściej należy tylko zachować ostrożność ze względu na ruch ciężkiego sprzętu, co zwykle jest zasygnalizowane specjalnymi tablicami.

Leśne Rowerowe Ścieżki Dydaktyczne w Rudach - jesień 2015

Data: 28.10.2015 r.

Wyjeżdżając do Rud kierujemy się samochodem na parking w BRANTOLCE i stamtąd wyruszamy dalej rowerami. Parking znajduje się na końcu ulicy Sobieskiego, za rzeką, pod samą ścianą lasu, dwa kroki od przejazdu kolejowego. 

Rudy na rowerach 2015

Data: 03.10.2015 r.

Od jakiegoś czasu jeździmy  rekreacyjnie na rowerach. Pobliskie lasy rudzkie oferują rowerzystom rozległą sieć dróg, dróżek, ścieżek, leśnych duktów, przecinek, po których można jeździć cały dzień. I chyba nawet wtedy nie odwiedzi się wszystkich zakątków, nie dotrze do wszystkich atrakcji, znajdujących się w miejscowościach rozsianych gęsto wokół.

Leeds - Królewskie Muzeum Uzbrojenia - lato 2014

To jeden z trzech takich obiektów w kraju. Bardzo nowoczesny, ogromny, a w nim mnóstwo interesujących i przepięknych eksponatów. Wielu rzeczy można dotknąć, wręcz napisano, że można to robić, a nawet należy skorzystać z tej możliwości.

Flamborough Cliffs - Thornwick Bay & Selwick Bay (Flamborough Head) - lato 2014

Północne wybrzeże Anglii tworzą urwiste, wapienne klify. Czasem wyraźnie białe, częściej wapień ma szary odcień. Dwie piękne zatoki mieliśmy okazję zobaczyć wracając z Whitby. Było to w miejscowości Flamborough. Najpierw pojechaliśmy do Thornwick Bay, następnie do Selwicks Bay (Flamborough Head). Huk spienionej wody, roztrzaskującej się o kredowe skały podczas wichury musi być przerażający.

Whitby - lato 2014

W Whitby był odpływ, morze błyskawicznie cofało się coraz dalej. Spojrzenie z góry na port, na ruiny opactwa po drugiej stronie… Musimy tu wrócić, jest przepięknie. Wnuczek gonił fale i cały mokry cieszył się tym krótkim pobytem nad Morzem Północnym. 

Wrzosowiska – North Yorkshire Moors National Park - lato 2014

Jechaliśmy nad morze. Dwupasmowa droga, jak wstążka, wiła się pośrodku rozległych połaci ziemi, pokrytych niskimi krzewinkami. To wrzosowiska na północy Yorkshire. Rośliny dopiero zaczynały tu i ówdzie fioletowieć, dominował jeszcze kolor brązowawy. W dali, wąskimi ścieżkami ktoś wędrował. Wrzosowiska wydają się nie mieć końca, we mgle można się zgubić. Tylko owce chodzą sobie nie wiadomo dokąd, trudno dociec skąd przyszły, ciekawie przyglądały się znakom drogowym i turystom na parkingu.

Clumber Park - lato 2014

W średniowieczu posiadłość była własnością zakonną, później przeszła w prywatne ręce. Od XVIII wieku to siedziba książąt Newcastle i nazywano ją Clumber Hous. Pod koniec XIX wieku pożar zniszczył Clumber. Dom odbudowano, ale kolejny pożar oraz skutki I wojny światowej i Wielkiego Kryzysu zmusiły właściciela do przeprowadzki. Dom zburzono, a jego wyposażenie przeniesiono do nowej siedziby. Część niestety zaginęła.

Sherwood Forest – las Robin Hooda - lato 2014

W lesie Robin Hooda wielki stary dąb stoi podparty metalowymi sztabami i nie można już do niego podejść bliżej. To Major Oak. Znaleźć go można niedaleko miejscowości Edwinstowe, w centrum lasu Sherwood, w Nottinghamshire. Największy dąb w Wielkiej Brytanii, ulubione drzewo Brytyjczyków. Podobno dąb ten był schronieniem dla Robin Hooda i jego drużyny. To legenda, raczej prawdy w tym nie ma. Dąb był wtedy jeszcze zbyt młodym drzewem i na schronienie się nie nadawał.